Odyssee reisgids Elba en de Toscaanse eilanden

Op 15 april 2024 verschijnt mijn nieuwe reisgids: Elba en de Toscaanse eilanden. Het nationale park Toscaanse Archipel is met een totale oppervlakte van bijna 750 vierkante kilometer het grootste beschermde zee-natuurgebied van Europa. Van de zeven bewoonde eilanden is Elba verreweg het grootste en bekendste eiland. De andere eilanden zijn: Giglio, Capraia, Montecristo, Pianosa, Giannutri en Gorgona.

De zeven bewoonde eilanden verschillen erg van elkaar maar zijn stuk voor stuk prachtig. Behalve dat ze  een eigen karakter en geschiedenis hebben, zijn ze ook op geologisch en landschappelijk gebied bijzonder divers. Wat ze met elkaar gemeen hebben is een ontspannen eilandcultuur, een grote biodiversiteit en het kristalheldere water van de Tyrreense zee, die de eilanden omringt en met elkaar verbindt. Gelukkig hebben alle eilanden duurzaamheid hoog in het vaandel staan. Enkele eilanden lagen eeuwenlang letterlijk geïsoleerd, omdat ze bijvoorbeeld dienden als gevangeniseiland. Tot enkele jaren terug heeft de tijd op deze eilanden stil gestaan waardoor de natuur er ongerept is en het zeewater nog ongekende schoon.

In de Odyssee reisgids worden de zeven eilanden verkend, met veel aandacht voor de lokale cultuur en natuur, mooie wandel- en fietsroutes, bijzondere snorkel- en duikplekken, lokale gerechten en wijnen, en authentieke adresjes. Ook de persoonlijke verhalen van eilandbewoners, historische achtergronden en legenden komen aan bod. Odyssee Elba en de Toscaanse eilanden voorziet ook in de nodige praktische informatie over de mogelijkheden om naar en op de eilanden te reizen.

Wandelen op het landgoed Eerde

Het landgoed Eerde kent een gevarieerd landschap waar je heerlijk kunt wandelen.
Om je bewust te worden van waar je precies bent, vertel ik hier iets over de rijke geschiedenis van het landgoed.

Al in de 14e eeuw stond hier al een houten burcht, waar de beruchte roofridder Evert van Essen de omgeving terroriseerde en kooplieden tijdens hun doortocht beroofde. In 1380 kwam daar een einde aan, toen de autoriteiten het rovershol lieten platbranden.

In 1715 liet Johan Werner van Pallandt kasteel Eerde bouwen, dat lange tijd in de familie bleef.

De laatste, kinderloze baron Philip Dirk van Pallandt stelde het landgoed aan het begin van de 20e eeuw open voor activiteiten van allerlei groepen.
Delen van het landgoed worden sinds de dag van vandaag gebruikt door de padvinderij.

Een ander deel van het landgoed schonk de baron aan de Indiase wijsgeer Krishnamurti, die er tussen 1925 en 1929 theosofie onderwees. Je kunt het je nu niet voorstellen, maar in die jaren was landgoed Eerde één van de belangrijkste spirituele centra ter wereld. Van 1924 tot 1938 werden hier de zogenaamde Sterkampen georganiseerd: mensen uit de hele wereld kwamen er kamperen, om met elkaar te filosoferen over de betere wereld die met de komst van Krishnamurti zou aanbreken. 

Waarheid zonder paden

In 1929 nam Krishnamurti afstand van de verwachting dat hij de nieuwe wereldleraar zou zijn.
Hij deed dit in een indrukwekkende rede: Waarheid is een land zonder paden. Daarin sprak hij de beroemd geworden woorden: “Waarheid, zeg ik u, is een land zonder wegen erheen, dat langs geen enkel pad, door geen enkele godsdienst, door geen enkele sekte, is te bereiken. Dat is mijn standpunt, daar houd ik absoluut en onvoorwaardelijk aan vast.”

In 1933 vestigden de Quakers op Eerde een school, waar de eerste jaren veel kinderen van Duitse Joden hun toevlucht vonden. Later zou deze uitgroeien tot de huidige internationale school.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd onder Duits bevel op de plek waar eens de vreedzame Sterkampen werden gehouden, het strafkamp Erika opgericht. Mede door de afgelegen ligging van het kamp konden de bewakers de gevangenen ongehinderd mishandelen. De wrede mishandelingen, maar ook dwangarbeid, ziektes, ondervoeding en regelrechte  executies kostten zeker 170 gevangenen het leven. Op 31 december 1946 werd kamp Erika opgeheven. Op het voormalige kampterrein is nu een bungalowpark gevestigd, vakantiecentrum Besthmenerberg (Vacantievreugd). Een kruis en een bescheiden gedenksteen in het bos herinneren aan de gruweldaden die hier zijn begaan. In het voorjaar van 2020 is er een nieuw monument gebouwd. Vanwege de corona-crisis is de onthulling hiervan uitgesteld.

In de app wikiloc kun je deze door mij uitgestippelde route bekijken en downloaden. Zoek in de app op mijn naam: Parelduiken – Hester van Delden.

Keuzestress… in Pistoia

Een van de mooiste historische cafés van Italië is hier gevestigd in de 14de-eeuwse kapel S. Antonio Abatate. De familie Valiani stichtte deze ‘tempel voor luiaards’ in 1831. Al gauw werd het een fameus literair café waar niet alleen bekende schrijvers maar ook componisten als Verdi, Rossini en Puccini graag aanschoven. Decennialang was het gesloten, totdat de familie Valiani het in 2017 prachtig liet renoveren. Nu kun je er weer koffiedrinken en taartjes eten onder de indrukwekkende ribgewelven met fresco’s. Maar ook voor een aperitivo kun je hier prima terecht.

CAFFÈ VALIANI 1831. Via Camillo Benso Cavour 55, Pistoia.

Tuttomondo – muurtekening van Keith Haring in Pisa

Tuttotondo -Murale van Keith Haring in Pisa

Tuttomondo

Deze prachtige murale in Pisa maakte Keith Haring in de zomer van 1989, enkele maanden voor zijn dood. Het 180 vierkante meter grote kunstwerk Tuttomondo (de hele wereld) is geschilderd op de zuidgevel van de chiesa di San Antonio. Het is een van de weinige permanente schilderingen van de graffitikunstenaar en bestaat uit 30 figuren die de wereldharmonie uitbeelden.

Haring tekende uit de vrije hand de omtrek van de figuren. Bij het inkleuren liet hij zich echter helpen door studenten van de plaatselijke kunstacademie én door toevallige passanten! Als dank beschilderde hij hun vespa’s en t-shirts. Ze voltooiden het in precies een week.

Deze en andere tips lees je in mijn Dominicus Toscane.

Parelduiken in Florence: verblijf in een middeleeuwse toren

Parelduiken in Florence… Wát een inspirerende plek om te werken aan de Dominicus reisgids Toscane!
Tijdens mijn eerste officiële persreis in Toscane mocht ik een paar nachten in dit hotel in de hoofdstad verblijven. Mijn suite bevond zich op de vijfde verdieping van de 13de-eeuwse Welfentoren van hotel  Antica Torre di Via Tornabuoni n. 1 . 
Deze kamer had een eigen dakterras, maar bij de bar en het restaurant bevindt zich ook nog een groot terras, waar je bij mooi weer kunt ontbijten of dineren. Het uitzicht is altijd schitterend.

Dit vind je misschien ook interessant:
error: Content is protected !!